Η
Εκλεκτική Συνθετική ΠροσέγγισηΚάθε άνθρωπος έρχεται στη θεραπεία με τη δική του ιστορία, τον δικό του ρυθμό και τον δικό του τρόπο να εκφράζεται. Γι' αυτό δεν ακολουθώ ένα μόνο θεωρητικό μοντέλο. Συνθέτω διαφορετικές προσεγγίσεις γύρω από έναν σταθερό πυρήνα, την προσωποκεντρική σχέση, ώστε η θεραπεία να προσαρμόζεται στον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος σε ένα πρωτόκολλο.
Ο πυρήνας: η προσωποκεντρική προσέγγιση
Θεμελιώδης θέση της προσωποκεντρικής προσέγγισης, και δική μου φιλοσοφία ζωής, είναι ότι κάθε άνθρωπος έχει μια εσωτερική δύναμη ανάπτυξης. Έρχεται στη ζωή με μια εγγενή τάση να επιβιώσει και ταυτόχρονα να αναπτυχθεί, να ανθίσει και να πραγματώσει το πλήρες δυναμικό του: την τάση πραγμάτωσης. Παράλληλα, έχει μια βαθιά ανάγκη για σχέσεις και θετική αναγνώριση.
Οι σημαντικοί άλλοι, η οικογένεια, το σχολείο, η κοινότητα και η κοινωνία συχνά προσφέρουν αποδοχή μόνο υπό όρους. Έτσι μπορεί κανείς να χάσει την εσωτερική φωνή που του μιλά για τις πραγματικές του ανάγκες και επιθυμίες. Η τάση πραγμάτωσης περιορίζεται από τους ενδοβαλλόμενους όρους αξίας, δηλαδή τα «πρέπει», τις προκαταλήψεις και τις προσδοκίες των άλλων. Προκύπτει εσωτερική ασυμφωνία, που μπορεί να εκδηλωθεί ως δυσπροσαρμοστικότητα, στρες, φοβίες ή και διαταραχές. Σαν να γνωρίζει κανείς τι δεν τον ικανοποιεί, αλλά να μη γνωρίζει τι ακριβώς θέλει (Blowers & Haugh, 2021; Casemore, 2011; Gillon, 2007; Mearns et al., 2013; Wilkins, 2016; Μπρούζος, 2004).
Κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ο ίδιος τι είναι καλύτερο για εκείνον και να επιλέγει τις αξίες με τις οποίες ζει. Είναι ο μόνος ειδικός στη δική του εσωτερική αλήθεια, στο πώς πραγματικά σκέφτεται και αισθάνεται (Casemore, 2011; Cooper, O'Hara, Schmid & Bohart, 2013; Mearns et al., 2013; Mearns, Thorne, Lambers & Warner, 2000; Rogers, 1951, 1967, 1980; Μπρούζος, 2004).
Για να λειτουργήσει η θεραπευτική σχέση, πρέπει να υπάρχουν και να διατηρούνται έξι ικανές και αναγκαίες συνθήκες: η ψυχολογική επαφή μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου, η εσωτερική ασυμφωνία του θεραπευόμενου, η εσωτερική συμφωνία και αυθεντικότητα του θεραπευτή, η ανεπιφύλακτη θετική αναγνώριση και η ενσυναισθητική κατανόηση από τον θεραπευτή, και η είσπραξη των δύο τελευταίων από τον θεραπευόμενο. Ο θεραπευτής ως πρόσωπο και η ίδια η σχέση είναι η θεραπεία. Όταν ο άνθρωπος βιώσει ειλικρίνεια, ενσυναισθητική κατανόηση και άνευ όρων αποδοχή, μπορεί να αποκαταστήσει την τάση του για αυτοπραγμάτωση και να εξελιχθεί προς ένα πλήρως λειτουργικό πρόσωπο (Casemore, 2011; Cooper et al., 2013; Mearns et al., 2013; Rogers, 1951, 1967, 1980, 1992; Wilkins, 2016; Μπρούζος, 2004).
Βασικό μέλημά μου είναι να ενισχύσω το προσωπικό δυναμικό και την αυτο-αντίληψη του θεραπευόμενου και να τον βοηθήσω να κατανοήσει τον τρόπο που αντιλαμβάνεται και διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Βήμα βήμα, η εξωτερική εστία αξιολόγησης αποδυναμώνεται και η εσωτερική ενδυναμώνεται. Ο άνθρωπος έρχεται σε μεγαλύτερη επαφή με τον εσωτερικό του εαυτό, στρέφεται στη δική του ευθύνη, τις δικές του ανάγκες και τη δύναμή του, παίρνει πιο εύκολα αποφάσεις, χτίζει καλύτερες σχέσεις και αντιμετωπίζει τις μελλοντικές δυσκολίες (Rogers, 1951, 1967, 1980, 1992; Μπρούζος, 2004).
Η προσωποκεντρική σχέση είναι η βάση σε κάθε συνεδρία. Γύρω της συνθέτω εργαλεία που προέρχονται από την εκπαίδευση και την εμπειρία μου και τα αξιοποιώ όταν και όσο διευκολύνουν το πρόσωπο που έχω απέναντί μου.
Η εκπαίδευσή μου στην Ψυχολογία και την Κλινική Ψυχολογία, καθώς και η έρευνά μου πάνω στο ψυχικό τραύμα, τον συναισθηματικό δεσμό και τη συναισθηματική ρύθμιση, με βοηθούν να κατανοώ πώς οι πρώιμες σχέσεις και οι δύσκολες εμπειρίες επηρεάζουν τον τρόπο που ένας άνθρωπος νιώθει, σχετίζεται και διαχειρίζεται τα συναισθήματά του.
Η εκπαίδευση μου στην Ανάλυση Συμπεριφοράς και στη Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία προσθέτει τη ματιά συγκεκριμένων τεχνικών και δεξιοτήτων, όταν ο θεραπευόμενος χρειάζεται κάτι πιο άμεσο και εφαρμόσιμο στην καθημερινότητά του για τη διαχείριση κρίσεων, όπως κρίσεις άγχους, κρίσεις πανικού, φοβίες.
Επιπλέον, οι ασκήσεις ενσυνειδητότητας (mindfulness) θα μπορουσαν να είναι συμπληρωματικά εξαιρετικά ωφέλιμες στη διαχείριση του στρες και του άγχους.
Επίσης, η θεραπεία μέσω τέχνης (art therapy) θα μπορούσε να διευκολύνει την προσωπική έκφραση, την αναγνώριση και την κατανόηση σκέψεων, συναισθημάτων, εμπειριών, καθώς και την μετατόπιση.
Δεν υπάρχει ένα σταθερό «πρόγραμμα» που ακολουθούμε. Θα αισθανθείτε την αποδοχή και την κατανόησή μου και θα νιώσετε ασφαλής να μοιραστείτε ό,τι σας απασχολεί. Θα είμαι συνοδοιπόρος σε αυτό το ταξίδι προς τα μέσα. Στην πορεία θα ενισχύετε την αυτογνωσία, την αυτο-αποδοχή και την αυτοπεποίθησή σας, θα αναπτύσσετε πιο υγιείς σχέσεις και θα διαχειρίζεστε με μεγαλύτερη ευκολία τις μελλοντικές δυσκολίες. Οι απαντήσεις που αναζητάτε βρίσκονται μέσα σας.
